Kristofer Kroft është drejtor në European Federation of Insurance Intermediaries (BIPAR)
Industria jonë ka hyrë në epokën e boshllëkut të mbrojtjes (protection gap).
Në pamje të parë, ky nuk është një vend shumë i mirë për t’u gjendur. Ne jemi industria e sigurimeve dhe njerëzit nuk po blejnë sigurime. Ndoshta kështu ka qenë gjithmonë. Jam i sigurt se edhe Adami mund të kishte qenë më mirë i mbuluar për rrezikun e frutit të ndaluar. Por sot ndodhemi në një situatë ku ekzistojnë sfida konkrete që nuk po arrijmë t’i përmbushim. Dhe këto sfida janë mjaft të dukshme.
Në raportin tonë “Innovation Imperative: why brokers matter more than ever”, të publikuar vjeshtën e kaluar, ne shpjeguam se si ndryshimi i natyrës së rrezikut ka krijuar një diferencë midis humbjeve të siguruara dhe humbjeve ekonomike që arrin rreth 2.5 trilionë dollarë.
Siç po shohim aktualisht në Lindjen e Mesme, mjedisi gjeopolitik është bërë gjithnjë e më i paqëndrueshëm. Po përballemi me një rritje të shpeshtësisë së fenomeneve ekstreme të motit. Bizneset dhe individët janë gjithnjë e më të varur nga teknologjia digjitale, çka rrit ekspozimin ndaj rreziqeve kibernetike.
Dhe mbi 90% e aseteve të kompanive të S&P 500 janë tashmë pasuri jomateriale, si pronësia intelektuale apo marka.
Për një industri që u zhvillua duke mbrojtur pasuri fizike, kjo është diçka e re. Dhe deri tani, ne nuk kemi arritur të inovojmë me të njëjtin ritëm me të cilin janë rritur këto rreziqe.
Le të them edhe diçka që më shqetëson: Unë nuk besoj në konceptin e “rrezikut të pasigurueshëm”.
Mund të ketë rreziqe për të cilat ende nuk kemi gjetur mënyrën si t’i sigurojmë – por duhet të zhvillojmë bazat e të dhënave dhe analizat që do ta bëjnë të mundur këtë. Mund të ketë edhe rreziqe që mund t’i sigurojmë, por jo me një çmim që njerëzit janë të gatshëm të paguajnë – dhe këtu duhet të investojmë në reziliencë, për të ulur kostot. Por në thelb, asgjë nuk është vërtet e pasigurueshme.
Nuk është për t’u habitur që koncepti i boshllëkut të mbrojtjes është shumë lart në agjendë.
Aktualisht po marr pjesë shpesh në tryeza diskutimi për sigurimet kibernetike me institucione si Financial Conduct Authority dhe HM Treasury. Gjithashtu, në rolin tim si drejtor në European Federation of Insurance Intermediaries (BIPAR), jam pjesë e një grupi pune për rrezikun nga katastrofat natyrore që po zhvillon diskutime konstruktive me European Commission dhe European Insurance and Occupational Pensions Authority. Këto dy fusha tregojnë qartë se nuk ekziston një zgjidhje e vetme për të gjitha problemet.
Sigurimi kibernetik ekziston dhe nuk është shumë i shtrenjtë.
Megjithatë, të dhënat tregojnë se bizneset, veçanërisht SME-të, nuk po e blejnë atë. Pse ndodh kjo? Po ju jap një shembull konkret nga një studim rasti që bëra për një biznes të vogël – LIIBA.
Ne kemi sigurim kibernetik, por vetëm pas një diskutimi me brokerin tonë, ku analizuam rreziqet. Pjesa më e madhe e IT-së sonë është në cloud dhe mbrohet nga siguria e ofruesit të shërbimit. Kjo nuk na përjashton nga përgjegjësia, por e ul ndjeshëm rrezikun. Për më tepër, nuk kemi shumë të dhëna me vlerë për t’u vjedhur. Dhe me kopje rezervë të rregullta të kontakteve tona, mund të vazhdonim të funksiononim edhe nëse sistemi CRM do të bllokohej. Pra përfundimi ishte se ndoshta nuk kishim shumë nevojë për sigurim. Megjithatë, si një shoqatë e industrisë së sigurimeve, do të ishte e sikletshme të mos e kishim në rast emergjence. Dhe duke qenë se ishte relativisht i lirë, vendosëm ta blinim.
Por nëse je një biznes i vogël që nuk ka këtë prirje, dhe përballesh me rritjen e faturave të energjisë, taksat lokale, rritjen e pagës minimale dhe shumë presione të tjera financiare, është e lehtë të kuptosh pse mund ta lësh mënjanë sigurimin.
Kjo do të thotë se sfida është më shumë marketingu sesa vetë sigurimi.
Kjo kërkon një kombinim përpjekjesh nga qeveritë, rregullatorët dhe industria për të shpjeguar më mirë rreziqet dhe vlerën e sigurimit. Por ndoshta kërkon edhe qasje më kreative.
Në një nga diskutimet me FCA, madje sugjerova me humor që, duke parë mënyrën se si njerëzit marrin vendime sot, rregullatori mund të kishte bërë një marrëveshje me disa influencerë që u ndoqën penalisht për promovimin e investimeve në kriptomonedha.
Nëse Scotty T nga Scotty T do të bëhej “Czari britanik i sigurimeve kibernetike”, ndoshta do të tërhiqte një brez të ri drejt këtij produkti.
Sa i përket katastrofave natyrore, situata është ndryshe. Për shkak të madhësisë së mundshme të humbjeve dhe paparashikueshmërisë së ngjarjeve, kapaciteti i sigurimit mund të jetë i kufizuar dhe produktet e përballueshme janë të vështira për t’u krijuar.
Prandaj duhet të zhvillojmë të dhëna dhe modele më të mira. Në raportin tonë përmendet rasti i një operatori të parkut të erës që donte të mbrohej nga rreziku që të mos kishte erë të mjaftueshme dhe të humbiste të ardhura. Brokeri i tyre zhvilloi në thelb modelin e parë të katastrofës për erën offshore, duke krijuar kështu një produkt sigurimi të ri.
Por përveç krijimit të produkteve të reja, duhet të gjejmë mënyra për të ulur vetë rrezikun, në mënyrë që sigurimi të bëhet më i përballueshëm. Kjo do të thotë reziliencë – dhe rezilienca kërkon standarde.
Shtëpia që “mrekullisht i mbijetoi” zjarreve në Kaliforni vitin e kaluar nuk ishte mrekulli. Ajo ishte ndërtuar nga një ekspert i sigurisë nga zjarri.
Ai kishte siguruar që të mos kishte bimësi pranë shtëpisë dhe kishte marrë shumë masa të tjera parandaluese, prandaj shtëpia nuk u dogj. Këto masa duhet të bëhen standarde ndërtimi në zonat e rrezikuara nga zjarret, ashtu si duhet të krijohen standarde që shtëpitë të përballojnë stuhitë e forta apo përmbytjet.
Institucione si Insurance Institute for Business & Home Safety në SHBA janë thelbësore në këtë drejtim. Një partneritet i ngjashëm mes industrisë dhe akademisë duhet të zhvillohet edhe në Mbretërinë e Bashkuar.
Dhe nëse ndërtimi sipas këtyre standardeve kushton pak më shumë? Atëherë ndoshta paratë publike do të përdoren më mirë për të nxitur reziliencën, sesa për të financuar mekanizma rishigurimi që jo gjithmonë janë efektivë.
Ne ndodhemi në një kryqëzim. Boshllëqet e mbrojtjes janë sfida e kohës sonë. Mund të përdorim ekspertizën dhe inovacionin tonë për të qenë pjesë e zgjidhjes së problemeve më të mëdha të shoqërisë. Ose mund të dështojmë ndaj klientëve tanë dhe t’i lëmë ata të ekspozuar ndaj rreziqeve të reja që po krijon bota moderne.
Ky shkrim është pronësi intelektuale e Business Insider, Sigurime.Online e sjell të shqipëruar për lexuesin shqiptar
